Mooie horloge. - Bedankt.
Wat is de waterdichtheid?
200 meter.
En heeft ze een datumweergave?
Ja, inderdaad.
Ik zou gekozen hebben voor een metalen bandje
in plaats van een lederen. - Echt?
Ja.
Ik denk dat ik een metalen bandje zou verkiezen.
Ik heb deze al jaren.
Ze is zo goed als nieuw.
Wat is de waterdichtheid? - 100 meter.
Hoelang heb je ze? - Negen jaar.
Ik ben ze eigenlijk een beetje moe.
Ik denk eraan om een nieuwe te kopen
al een tijdje nu.
Oké, dit is wat we zullen doen.
We gaan naar de plek waar ik de mijne kocht.
Als ik ze zeg dat je een collega bent, een vriend,
zullen ze je zeker een korting geven.
Zowel de eigenaar als zijn vader zijn patiënten van mij geweest
Dus ik ken ze heel goed.
Denk er over na.
Hoi. - Hoi.
Sorry voor het wachten.
Heb je gegeten?
Ik heb enkel wat appeltaart gegeten.
Vind je het erg dat ik iets te eten ga halen voordat we vertrekken?
Ik sterf van de honger. - Doe maar, geen probleem.
Weet je zeker dat je niets wil?
Kippenvleugels of... - Nee, bedankt, het is oké.
Heb je geld, ik kan je er wat geven.
Nee, ik heb geld, bedankt.
Ik ben zo terug.
Heb je je haar laten knippen? - Vind je het leuk?
Ziet er geweldig uit.
Eet je je frieten niet op?
Ik bewaar ze tot het laatst.
Waarom?
Ik hou echt van frieten.
Ik bewaar ze altijd tot het laatst.
Ik doe dat ook.
Sorry dat ik vandaag te laat was, Steven.
Het maakt niet uit.
Ik was bij een vriend zijn thuis.
Hij heeft een nieuwe motorfiets, ik wilde eens gaan kijken.
Hij nam me mee voor een ritje, daarom was ik te laat.
Het is oké.
Hij liet er me zelfs een stukje mee rijden.
Ik hoop dat jullie helmen droegen.
Ja, natuurlijk deden we dat.
We gingen trouwens niet erg snel.
Ik heb een cadeau voor je.
Heel erg bedankt.
Wat is het?
Het is erg leuk.
Kan ik je een knuffel geven?
Heel erg bedankt.
Dat is fantastisch.
Ze is waterdicht tot 200 meter.
Gaat dit ervan af?
Ik verkies een leren bandje.
Het gaat eraf, ja.
Je kan er elk bandje dat je wil opzetten.
Maar metalen zijn slijtvaster,
daarom nam ik een metalen bandje voor je.
Het is ook duurder.
Paps?
Als Kim naar het feestje gaat, mag ik dan met haar mee?
Ik weet het niet, lieverd.
Je moeder en ik zullen het bespreken en we zullen zien.
Ik zou zeggen dat ze kunnen gaan.
Claire is een heel aardige meid.
Ze is het meisje dat je hebt ontmoet in het winkelcentrum met haar ouders,
die vragen stelde over dokter worden.
Zij is degene die cardiologe wil worden.
Ja, ik herinner het me.
Hoe was het werk vandaag?
Goed.
En hoe was het met jou?
Ik heb besloten om wat veranderingen aan te brengen in de kliniek.
Ik denk dat ik ga laten schilderen en een nieuwe bank kopen.
Kijk naar jou, helemaal voor over gebogen.
Hoe vaak moet ik het je niet zeggen?
Je zal je rug belasten.
Je haar hangt bijna in je eten.
Bob, je beloofde me dat je naar de kapper zou gaan
en je hebt het nog steeds niet gedaan.
Ik zal naar de kapper gaan. - Morgen.
Niet morgen, paps.
Na het feestje.
Ik vind zijn haar lang wel mooi.
Hij heeft prachtig haar.
Hoe zit het met het mijne? - Jij hebt ook prachtig haar.
We hebben allemaal prachtig haar.
Ik kocht die jurk die je leuk vond.
Ik draag ze morgen voor je.
Ik kan ze je nu niet tonen, er waren aanpassingen nodig.
Ik haal ze morgen op.
Die zwarte?
het was de zwarte die je graag zag, niet?
Ja.
Je was ook geweldig met de andere.
Maar ik denk dat de zwarte perfect was.
Ik vrees dat ze wat te kort is.
Ik zou het leuker vinden als ze wat onder de knie kwam.
Je ziet er geweldig uit, hoe lang of kort de jurk ook is.
Morgen ga ik een citroentaart bakken
en niemand gaat er wat van eten behalve jij.
Zelfs de kinderen niet? - Zelfs de kinderen niet.
Arme kinderen.
Heb ik je gisteren verteld dat Bob aankondigde
dat hij oogarts wil worden?
Ja, inderdaad.
Bob zou mijnwerker willen worden als jij er ook een was.
Kan je wat meer licht aandoen, alsjeblieft?
Algemene verdoving?
Algemene verdoving.
Hoe is dat?
Perfect.
Hoi.
Kijk, ik zei het je, best niet naar het ziekenhuis komen
zonder me eerst te bellen. - Ik weet het, je hebt gelijk.
Het spijt me.
Ik wilde je gewoon nogmaals bedanken.
En om je mijn nieuw bandje te tonen dat ik voor mijn horloge haalde.
Ik ruilde het metalen bandje voor een leren.
Het spijt me.
Ik wilde je niet in deze lastige positie brengen.
Tot ziens.
Martin.
Kom hier.
Wat voor bandje heb je genomen?
Bruin leder. - Laat me eens zien.
Het is heel mooi. - Vind je?
Of zeg je dat gewoon?
Ik vind het echt mooi.
De volgende keer dat je wilt komen, bel me dan alsjeblieft eerst.
Je hebt mijn nummer.
Het is voor je eigen bestwil.
Ik kan bij een patiënt zijn of in een operatie, of in vergadering.
Het heeft geen zin om te zitten wachten als ik je niet kan zien.
het is voor je eigen bestwil.
Goedemorgen. - Goedemorgen, Steven.
Ik heb die testresultaten.
Zal ik ze op je bureau laten?
Alsjeblieft ja, ik zal ze zo meteen bekijken.
Geweldig. - We hebben dezelfde horloge.
Laat me je voorstellen.
Deze jonge man
is een van de schoolkameraden van mijn dochter.
Ik kwam Martin en zijn ouders vorige week tegen in het winkelcentrum.
Hij vertelde me dat hij erg geïnteresseerd was in geneeskunde.
Hij wil cardioloog worden.
Ik stelde hem voor om eens langs te komen.
Zodat hij kan zien wat het echt is om dokter te zijn.
Martin, dit is Matthew, grote vriend van me.
En een uitstekend anesthesist.
Dat is geweldig.
Aangename kennismaking.
Ook aangename kennismaking.
Laat me weten wanneer je klaar bent.
Ik moet nu terug naar binnen.
We bellen elkaar om onze volgende vergadering te regelen.
Goed? - Oké.
Tot ziens.
Ik denk dat je ademhaling echt is verbeterd
in de afgelopen drie maanden.
Dat is ook wat de koordirecteur zei.
Heb je haar gezegd om je meer naar voren te brengen?
Ja, dat deed ik.
Ze zei dat ze zou zien wat ze kon doen.
Bob, gaf je de planten water?
Mams zei dat zei ze water zou geven.
Je moeder werkt heel hard.
Daarom zeiden we dat het fijn zou zijn
om te helpen, al wat we kunnen.
En we spraken af dat Kim zou zorgen voor het wandelen met de hond.
En jij moest voor de planten zorgen.
En als ik nu met de hond ga wandelen dan kan Kim de planten doen?
Jij bent te jong om â€™s avonds rond te wandelen...
..in je eentje.
Bedankt voor het penseel. - Graag gedaan.
We moeten vertrekken.
Zeg Bob dat hij de planten water moet geven
nu de zon onder is.
Ik gaf ze al water.
Kom, we gaan te laat komen.
Goedenacht, lieveling.
Een volledige 40 jaar zijn verstreken sinds de Duitse cardioloog
Andreas Gruentzig de eerste coronaire bypassoperatie uitvoerde,
op 16 september 1977.
Vandaag is die eerste patiënt nog steeds springlevend.
Dokter Gruentzig, echter, had een ongelukkig accident
en kwam aan een vroegtijdig einde.
Kortom, hij is een van die zeldzame gevallen waarvan we kunnen zeggen,
de operatie was een succes, maar helaas
heeft de dokter het niet gehaald.
In de vier decennia die voorbij gingen,
sinds die eerste coronaire bypassoperatie,
zijn er veel dingen veranderd.
Een nieuwe golf van technieken en wetenschappelijke doorbraken...
..brachten ons...
..minimale invasieve... - Ik ga voor een sigaret.
Ik zal in de bar zijn. - Oké.
Endovasculaire aorta-operaite,
en nieuwe behandelingen voor hartfalen
die stamceltherapie omvatten,
verlieten ventrikel hermodellering, en volgens alle indicaties
het snelgroeiend gebruik van mechanische ondersteuning van de bloedsomloop.
De kerel die het maakte, zei me wat erin zat.
En ik kan me nu niet meer herinneren maar het is heel verfrissend.
Wil je er eentje? - Nee, dank je.
Probeer het, het is echt heerlijk.
Je kan dit rietje gebruiken, ik heb het niet aangeraakt.
Hij heeft in drie jaar niets gedronken.
Hoge gamma-glutamyltransferase, verhoogde transaminase.
Oh, goed dat je niet drinkt.
Nou, ik zou geen nee kunnen zeggen tegen een cocktail als jij hem aanbiedt.
Natuurlijk, ik ga je er meteen een halen.
We moeten snel gaan.
Ja. - Het is vroeg.
Hij heeft een operatie in de ochtend.
Hij moet wat slaap hebben.
Het is nog vroeg.
We hebben een operatie in de ochtend.
Goed, oké.
Hoe gaat het met de kinderen?
Het gaat heel goed met hen.
Bob is begonnen met pianolessen.
De leraar zegt dat hij erg getalenteerd is.
Nu moeten we hem er een kopen zodat hij thuis kan oefenen.
Ik ben er gewoon nog niet aan toegekomen.
Ik ben de kliniek aan het renoveren.
Ik ben de hele dag aan het bellen.
Onze dochter is vorige week beginnen menstrueren.
Geweldig. - Ja.
Ze was een beetje bang maar nu is ze oké.
Je hebt haar al een eeuwigheid niet meer gezien.
Niet meer sinds afgelopen zomer bij het schoolkoor.
Recital.
Jij en Mary moeten eens op een avond komen eten.
Jij zou ook niet te laat moeten blijven.
Drink die cocktail op die je bestelde, en ga naar huis.
Je moeten binnen zes uur in het ziekenhuis zijn.
Tijd om te gaan, schat. - Ja.
Goedenacht. - Goedenacht, Matthew.
Het was een goede avond. - Ik denk het wel.
Heb je veel vrienden?
Niet zo veel.
Ik denk niet dat mensen veel vrienden kunnen hebben.
Ik bedoel, het is moeilijk.
Het belangrijkste in het leven
is om goede vrienden te hebben, niet veel vrienden.
Dat is wat mijn vader altijd zei.
Je vader had volkomen gelijk.
Ja, ik weet het.
Ik heb een heel goede vriend die basketbal speelt op school.
Soms spelen we samen.
Ik aanzie mijn moeder ook als een vriend.
Ik weet dat het misschien raar klinkt,
maar sinds mijn vader stierf,
hebben we nauw contact, ik en mijn moeder.
We praten over dingen, veel dingen.
En ze helpt me zo veel ze kan met heel wat spullen.
Ik help haar ook.
Ik zou je een gunst willen vragen.
Enkel als je dat wilt, natuurlijk.
Ik wil niet dat je je onder druk gezet voelt of verplicht.
Het leek me gewoon een goed idee, dus ik dacht ik vraag het maar.
Ik zou graag willen dat je op een dag eens bij mij thuis langskomt.
Om mijn vrouw en kinderen te ontmoeten.
Ik denk dat jullie het goed zullen vinden.
Wat denk je?
Goede middag, jij moet Martin zijn.
Dat klopt.
Jij moet Anna zijn. - Dat is zo.
Deze bloemen zijn voor jou.
Je man vertelde me dat je van orchideeën hield maar
maar ik vond er geen vers gesneden dus bracht ik maar rozen voor je mee.
Wat vind je van rozen?
Heel erg bedankt, Martin, ik ben dol op rozen.
Dat is erg aardig van je.
Kom binnen.
Steven wacht op je in de tuin.
Dit is Bob. - Leuk je te ontmoeten.
En dit is Kim.
Leuk je te ontmoeten.
Ik heb wat cadeautjes voor je meegebracht.
Dat is heel aardig van je.
Het is een sleutelhanger met een muzieknoot erop voor Kim,
omdat ik weet dat ze van muziek houdt.
En een met een smiley voor Bob.
Wat zeggen we, Bob?
Bedankt.
Hoe heerlijk.
Nou, we zouden wat moeten eten.
Heb je honger, Martin?
Ik sterf van de honger.
Hoe lang ben je in het koor geweest, Kim?
Twee jaar, sinds ik 12 was.
Hou je van zingen?
Ik ben er dol op maar ik heb geen heel goede stem.
Hoe oud ben je? - 16.
Heb je al haar onder je armen?
Ja.
Ik had net mijn eerste maandstonden.
Vind je het erg als ik een sigaret opsteek?
Je zou het beter niet doen. - Het is goed.
Ga bij het raam.
Kan je iets voor ons zingen?
Wat, nu?
Ja, alles wat je maar wilt.
Nee, niet nu onmiddellijk.
Ze schaamt zich.
Nee, niet waar.
Ik heb er gewoon geen zin in.
Wanneer ben je beginnen roken?
Ongeveer acht maanden geleden.
Ik was bij een vriend thuis.
Het was een feestje eigenlijk.
En dat meisje bood me een sigaret aan
en ik zei waarom niet en stak ze aan.
Dat was een vergissing, ik heb er spijt van.
Maar het is nu te laat, ik ben verslaafd.
Kan je me het haar onder je armen tonen?
Zeker.
Je hebt niet zoveel.
Heb je gezien hoe behaard mijn vader is?
Nee.
Hij heeft drie keer meer haar dan jij.
Je hebt een geweldig lichaam.
Bedankt.
Wil je wat gaan wandelen buiten?
Het is een mooie dag.
Ik zou liever hier blijven en naar muziek luisteren.
Is dat mijn MP3-speler of de jouwe?
De mijne.
En waag het niet om deze te nemen en ook te verliezen.
Naar wat voor soort muziek luister je?
Alle soorten.
Ik hou van metal en punk.
En jij?
Ik denk dat het de moeite waard is om naar allerlei soorten muziek te luisteren.
Hangt af van mijn humeur en wat ik aan het doen ben.
Ik ga mee wandelen met je, als je wilt.
We kunnen de hond meenemen als je het niet erg vindt.
Ik zou het liever hebben als het wij twee alleen waren.
Ik word nerveus in de buurt van honden
voor het geval ze gaan vechten met een andere hond.
Het idee om vechtende honden te scheiden maakt me bang.
Wij
We hoeven ons om niets zorgen te maken
Omdat we het vuur hebben
En we branden de hel van iets
Zij
Ze gaan ons zien vanuit de verre ruimte
De verre ruimte
Verlicht het
Alsof we de bron van het menselijk ras zijn
Het menselijk ras
Toen de lichten begonnen
Ze weten niet wat ze hoorden
Sla de wedstrijd, speel het luid
Liefde geven aan de wereld
We zullen onze hand opsteken
Omhoog schijnen naar de hemel
Want wij hebben het vuur, vuur, vuur
Ja, we hebben het vuur, vuur, vuur
En we gaan het laten branden, branden, branden, branden
We gaan het laten branden, branden, branden, branden
We lichten het op, op, op
en zij doen het dan uit, uit, uit
Is dit zelfgemaakte limonade?
Ja. - Het is wonderlijk.
Mijn moeder maakt ook limonade.
Nu heeft ze het een tijdje niet meer gemaakt.
Ik zal haar vragen wat te maken.
Ik ben dol op limonade.
Ik zou je moeder graag ontmoeten.
En kunnen we een limonadewedstrijd houden.
Dat zou ze leuk vinden.
De kinderkamers zijn geweldig, zo groot en helder.
Je mag de vannacht hier blijven als je wilt.
We kunnen makkelijk een matras langs Bob zijn bed leggen.
Jullie kunnen in de ochtend wat rondhangen
en ik breng je morgenmiddag naar huis.
Heel erg bedankt maar dat doe ik liever niet.
Ik moet vanavond thuis zijn.
Ik laat mijn moeder liever niet alleen.
Wat je maar wilt.
Waar gingen jullie heen?
Gewoon wat wandelen.
Ik hou van deze buurt.
Zo rustig, schoon, mooi.
Waar woon jij, Martin?
Wij wonen in een niet zo leuke buurt
in een niet zo leuk huis.
Naar het noorden.
Wat een charmante jongen.
Ja toch?
Ja, heel erg.
Hoe stierf zijn vader?
Auto ongeval, op weg naar huis.
Op een paal gereden, op slag dood.
Hoe lang ken je hem al?
Al een behoorlijke tijd.
Hij was een patiënt van mij, jaren geleden.
Ging je naar de begrafenis? - Ik ben geweest, ja.
Waarom ging ik niet met je mee?
Ik denk dat ik het je vertelde
maar je had het druk of zoiets.
Je zou hem moeten zeggen nog eens langs te komen.
Zal ik doen, hij zal goed gezelschap zijn voor Bob.
Ik dacht dat ik ze de volgende keer allebei mee kan nemen,
voor een fietstocht.
Je zou beter opnemen, het kan het ziekenhuis zijn.
Hallo?
Hallo, hoe gaat het?
Het gaat goed, Martin.
Is er iets aan de hand?
Nee, ik belde gewoon om je te zeggen
dat ik vandaag een geweldige tijd had.
Ik ben erg blij dat te horen.
Ja, ik dacht dat ik een plezier moet terugdoen.
Dus zou ik jullie graag willen uitnodigen, bij mij thuis.
Mijn moeder zal blij zijn jullie te zien.
Ze heeft je al twee jaar niet meer gezien, niet sinds het ziekenhuis.
Ze zal gehaktbrood maken.
Dat is erg aardig van je.
We zullen dat doen op een dag. - Morgenavond.
Ik heb het haar al verteld.
Ik hebhaar gevraagd om gehaktbrood en limonade te maken.
Ik zal thuis zijn tegen 6u30.
Rond 7u30?
Ging je vandaag langs het ziekenhuis?
Nee.
Ik was op school en toen ging ik naar de gym.
Was je niet in het ziekenhuis vandaag?
Ik was er, maar ik had het echt druk.
Ik vroeg me af of je langs kwam en me niet kon vinden.
Ik dacht dat we allen samen een film konden kijken.
Als je het niet erg vindt.
Ik zou graag een film zien.
Het spijt me, ik moet dadelijk naar huis vertrekken.
Ik kan niet te laat wegblijven.
Ik heb mijn vrouw niet gezegd dat ik laat ging zijn vanavond
en ze maakt zich misschien zorgen.
Je zou haar kunnen bellen.
Hoe dan ook, als je je moe voelt, zou je de film kunnen stoppen.
Naar huis gaan en wij konden naar de rest kijken
de volgende keer dat je komt.
Alsjeblieft, het is mijn favoriete film.
Het was ook de favoriete film van m'n vader.
Speciaal vandaag zijn het bosbessenwafels.
Waarom vertel je me dit?
Omdat ik wil dat je in mij gelooft.
Je bent geen god, neem dat maar van me aan.
Dit is 12 jaar katholieke school die praat.
Ik zou kunnen terugkomen als je er niet klaar voor bent.
Hoe weet je dat ik geen god ben?
Oh... - Ik denk dat ik naar bed ga.
Het spijt me dat ik de rest van de film niet kan zien samen met jou.
Goedenacht.
Goedenacht, Martin.
Marmotten, de legende zegt dat ze
de komst van de vroege lente kunnen voorspellen.
Dus ik denk dat de vraag die we ons vandaag moeten stellen, is...
Ben je al lang getrouwd?
16 jaar.
Je hebt mooie handen.
Dank je.
De meeste dokters hebben mooie handen.
Zo wit en zacht en schoon.
Werkelijk? - Ja.
Ik herinner me je handen van toen
ik vroeger mijn echtgenoot bezocht in het ziekenhuis.
Sterker nog, ik heb hem zelfs verteld over je handen.
En hij ging akkoord.
"Je hebt gelijk", zei hij.
"Hij heeft mooie handen."
Heel erg bedankt.
Weet je nog dat ik naar het ziekenhuis kwam?
Natuurlijk.
Ik was toen wat zwaarder en mijn haar was bruin.
Ja.
Ik was het beu.
Ik verfde het ongeveer een maand geleden.
Verkoos je mij met bruin haar?
Zoals het toen was?
Ik denk dat het nu mooier is.
Ja, ben ik het mee eens.
Wil je wat dessert?
Ik maakte een karameltaart.
Nee, dank je. - Misschien later dan.
Je had heel wat om te eten.
Mag ik je handen van dichterbij bekijken?
Maak je geen zorgen, hij is zeker in slaap.
Er is niets om bang voor de te zijn.
Hij wil dit in elk geval net zo veel als ik.
Ik moet gaan.
Het spijt me als ik je een ongemakkelijk gevoel gaf, dat was niet de bedoeling.
Maar ik laat je niet vertrekken tot je mijn taart hebt geprobeerd.
Alsjeblieft, ik haal je wel een stukje nu.
Alsjeblieft, ga zitten.
Het spijt me, ik moet echt gaan.
Goedenacht.
Goedemorgen.
Wat doe je hier?
Waarom ben je niet op school?
Mijn hart doet pijn.
Wat bedoel je?
Ik heb pijn.
Mijn borst, het doet pijn.
Mijn hart.
Ik maak me zorgen.
Je hoeft je geen zorgen te maken.
Ik maak me zorgen omdat het erfelijk is.
Je bent te jong om je er zorgen over te maken.
Dat zei je ook over mijn vader.
Hij rookte niet.
Hij at een heel gezond dieet.
Hij ging bijna elke dag zwemmen.
Hij had levend uit die operatie moeten komen, maar hij stierf.
Ik rook.
Ik ben onlangs begonnen met roken.
Hier doet het pijn.
Ik heb vorige nacht nauwelijks geslapen.
Mijn moeder was zo bezorgd, ik sliep in haar bed.
Als ik haar op mijn borst en buik had,
hoe zou je deze dan bevestigen?
We zouden eerst het haar afscheren.
Hoe lang duurt het voordat het haar teruggroeit?
Ik weet het niet.
Een maand ongeveer, denk ik.
Je zoon vertelde me dat je veel haar hebt
onder je armen.
Drie keer meer dan ik.
En dat je een heel behaarde rug hebt
en een heel behaarde buik.
Ik heb waarschijnlijk wel wat meer haar dan jij
omdat ik ouder ben dan jij.
Maar binnenkort heb jij ook meer haar.
Het komt allemaal neer op hormonen.
Kan je het me laten zien, alsjeblieft?
Kan je je hemd uitdoen en het me tonen, alsjeblieft?
Alsjeblieft.
Oké, Je hebt wel meer haar dan ik
maar niet drie keer meer.
Ik en mijn moeder dachten dat het fijn zou zijn
als je vanavond langs kwam voor het diner.
We zouden de rest van de film kunnen bekijken.
Is acht uur goed voor jou?
Dat is erg aardig van je, maar ik haal het gewoon niet vanavond.
Ik moet thuis zijn.
Kan je niet een paar uur weggeraken?
Ik kan het niet.
Nee.
Op een andere keer.
Mijn moeder zal van streek zijn.
Kan ik je een geheim vertellen?
Maar ik vertel het haar niet dat ik het je gezegd heb.
Ik denk dat ze, ik denk dat ze je leuk vindt.
Ik bedoel, ze voelt zich tot je aangetrokken.
Maar ze zei dat het niet waar is, maar het is wel zo, ik weet het zeker.
En, om eerlijk te zijn, ik denk dat jullie perfect zijn voor elkaar.
Jullie zouden een geweldig koppel zijn.
Ze heeft een geweldig lichaam.
Je hebt het zelf gezien.
Ze is afgevallen en ze heeft echt een geweldig figuur.
Je moeder is erg mooi,
maar het idee dat zij en ik ooit samen kunnen zijn
is belachelijk.
Laat mij er je aan herinneren, ik ben een getrouwde man.
En ik hou heel veel van mijn vrouw en mijn kinderen,
en dat we erg gelukkig zijn samen.
En voor je informatie, je bent helemaal in orde.
Er is niks mis met je.
Maar je zou echt moeten stoppen met roken.
Beloof je het?
Dus we zijn in orde?
Er is niets mis met mij?
Je zou niet gezonder kunnen zijn.
Je zou nu echt moeten gaan want ik ben te laat voor mijn rondes.
Gebruik dat mes hier niet.
Gebruik dit, het is veel scherper.
Alsjeblieft, dokter.
Dank je, verpleegster.
Oh, en vergeet niet om de wangen af te snijden.
Ze zijn heerlijk. - Ik kan dat doen.
Waar ben je?
Ik belde je 100 keer, heb je mijn oproepen niet gezien?
Ja, ik ben hier.
Wt bedoel je dat je niet kan?
Ik heb een stuk appeltaart voor je.
Nee, nee, je moet.
Ik heb, ik heb meer dan een half uur gewacht.
Kom gewoon eventjes langs.
Ik kan dichterbij komen naar waar jij bent.
Ben je in het ziekenhuis?
Ik kan je de appeltaart brengen.
Wat is, wat is er zo belangrijk?
Is het een, is het een operatie?
Ben je in het ziekenhuis?
Ik hou van het geluid van dat koken.
Waar was je?
Ik was binnen, aan het bellen.
De vis is bijna klaar.
Geef me je bord.
Ik zal ze pakken.
Ik moet trouwens toch mijn handen wassen.
Dank je, lieverd.
Heb je hulp nodig?
Nee, het is oké.
Ik vergat het je te vertellen, ik zag die jongen gisteren.
De schoolvriend van je dochter.
Martin?
Ja, juist, Martin.
Kon zijn naam niet herinneren.
Waar heb je hem gezien? - In het ziekenhuis.
Hij hing rond je wagen.
Het leek erop dat hij op je aan het wachten was.
Ik probeerde hallo te zeggen maar hij deed alsof hij me niet zag.
Dat is onmogelijk.
Dat kan hij niet geweest zijn.
Ik kan me vergissen, maar het was hem blijkbaar toch.
Neem je mijn stuk van de grill, wil je?
Ik heb het niet graag doorbakken.
Hoi, paps.
Hallo, schat. Waar ben je geweest?
Koorrepetities.
Heb je gegeten? - Ja, ik heb eerder gegeten.
Je hoeft de hond niet uit te laten.
Ik heb haar al uitgelaten, ik ben al even terug nu.
Oké.
Paps, weet je wie ik vandaag zag?
Wie, schat? - Martin.
Martin wie?
Martin, die jongen die onlangs naar hier kwam.
De zoon van je ex-patiënt.
Hij bracht me terug van de koorrepetitie
op de motorfiets van zijn vriend.
Hij is echt grappig.
Ik lachte zo hard dat mijn ribben pijn doen.
Ja, hij is heel grappig.
Kim, ik wil niet dat je op motorfietsen rijdt
zonder een helm.
Ik droeg een helm, hij gaf me de zijne.
Waarom vroeg je hem niet om binnen te komen?
Dat deed ik maar hij had haast.
Hij moest naar huis.
Waar is mams?
Ze neemt een douche.
Heb je iets nodig?
Ik ga naar bed.
Goedenacht, schat.
Heb je Bob wakker gemaakt?
Ja.
Hij blijft nog graag wat in bed liggen voordat hij opstaat, laat hem maar.
Moet ik je nog wat sinaasappelen persen?
Hij zal te laat komen.
Heb je de tijd gezien?
De schoolbus kan elke minuut arriveren.
Robert, heb je enig idee hoe laat het is?
Sta op en kleed je aan.
Ik kan niet opstaan.
Je hebt 10 minuten om je te wassen,
je aan te kleden en te ontbijten.
Ik ga je niet naar school rijden
en je moeder ook niet.
Ik kan niet opstaan.
Bob, sta op en kleed je aan
en stop met rommelen.
Paps.
Mijn benen.
Ze zijn verdoofd.
Ik kan ze niet bewegen.
Ik kan niet recht staan.
Weet je waar je bent nu?
Ik ben in het ziekenhuis, de afdeling neurologie.
Je hebt volkomen gelijk.
Kan je me vertellen welke dag het is vandaag?
Donderdag.
Nogmaals goed.
Nu ga ik deze pin nemen,
en ik ga je voetzolen en tenen aanraken,
en ik wil dat je me vertelt...
Kan je dit voelen?
Voor deze ga je rechtop zitten
en recht naar mij kijken, oké?
Goed.
Steek nu je tong uit.
Wat is er gebeurd?
Alles is volledig in orde.
Larry gaf hem een grondig neurologisch onderzoek, het is niets.
Jullie twee gaan naar huis en we spreken elkaar vanavond.
Ik kom niet te laat, mijn schema vandaag is vrij licht.
Oké?
Misschien moet hij een MRI krijgen.
Het is niet nodig om hem daar mee lastig te vallen.
Hij is gewoon bang, meer niet.
Hij is helemaal in orde; je bent helemaal in orde, nietwaar?
Ja.
Ik denk dat er misschien een test op school was vandaag
die we niet goed hadden voorbereid.
Ja, hij wilde de dag in het ziekenhuis doorbrengen
met Larry en ons.
Laten we gaan.
Paps. - Ja?
Ga je ons geen operatiezaal tonen?
Een andere keer, schat.
Ik moet me meteen klaar maken voor een operatie.
Ik moet gaan, ik zie je vanavond.
Excuseer me, kunnen we hier wat hulp krijgen?
Hij heeft wat hulp nodig.
MRI, MRA allebei in orde.
Bloedwerk kwam goed terug.
Cardiogram, borst röntgen, alles goed.
Heeft hij de laatste tijd psychologische stress ondergaan?
Examens op school misschien?
Ja. - Hij is niet gestrest.
Hij is in orde.
Hij is een beetje angstig maar zo is hij gewoon.
Naar mijn mening moet hij ook morgen binnen blijven,
zodat we hem in de gaten kunnen houden.
Hoe zit het met een PET-scan?
Ik denk niet dat dat nodig is.
Wat denk jij, Larry?
En morgen is hij goed genoeg om helemaal naar huis te lopen.
Ja, ik denk niet dat het op dit punt noodzakelijk is.
Laten we kijken hoe het morgen gaat
en dan zien we het wel van daar.
Er is niets om je zorgen over te maken, naar mijn mening.
Ga naar huis, we praten morgen, en ik zal hier heel de dag zijn.
En, Anna, geweldig je te zien,
zelfs onder deze omstandigheden.
Jij ook, Larry.
Goedenacht. - Daag, Larry.
En bedankt voor alles.
Wil je dat ik ze laat weten
dat je morgen niet gaat opereren?
Ik zei nee.
Stop om ermee verder te gaan.
Dat zal niet nodig zijn, Matthew.
Ik kom in de ochtend langs, ik ga niet naar de kliniek.
Ik zal die donuts meebrengen waar hij zo van houdt.
Ja, ik ben zeker dat hij blij zal zijn.
Waar was je? - Bij Claire.
Slaapt paps?
Ja.
Hoe is het met Bob?
Bob is helemaal in orde.
Ze houden hem nog even binnen uit voorzorg.
Hoe voel je je?
Goed, hoe bedoel je?
Ik bedoel, ben je moe?
Ik ben helemaal in orde.
Ik ben een beetje moe, meer niet.
Oké.
Ik zie je morgenvroeg.
Oh, en terwijl Bob in het ziekenhuis ligt,
ben jij verantwoordelijk om de planten water te geven, oké?
Ging hij naar het toilet?
Stond hij op?
Nog niet toen ik een uur geleden voorbij kwam.
Hij wilde niet.
Hij wilde niet plassen of hij was nog niet opgestaan?
Hij wilde niet gaan plassen. - Kon hij opstaan?
Hij was aan het slapen.
Ik wilde hem niet uit zijn bed slepen.
Goedemorgen, dokter.
Hoe gaat het, Mrs Murphy?
Ik kwam langs om Bob te zien.
Kim vertelde me wat er gebeurde.
Hoi, Martin.
Hoe aardig van je.
Kwam je vriend Martin je bezoeken?
Ik laat je nu alleen
zodat je ook wat tijd met hem kan doorbrengen.
Ik moet toch gaan.
Ik kom wel langs om hem te bezoeken op een andere keer.
Ik stelde voor om hem te helpen naar de badkamer te gaan
maar wij wilde niet dat ik dat deed.
Hij plaste in bed.
Ik heb limonade meegebracht die mijn moeder gisteren heeft gemaakt.
Je moet hem eens proberen, laat me weten wat je ervan vindt.
Heel erg bedankt.
Schat, weet je wat er in deze doos zit?
Wat?
Kaneel donuts, dat is het.
Kom naar het cafetaria boven.
Kom wanneer je kan.
Ik denk niet dat ik vandaag tijd heb,
zoals je je misschien kan voorstellen.
We praten op een andere keer.
Nee, vandaag, naar het cafetaria.
Slechts 10 minuten, hou me niet op gelijk de laatste keer.
Ik heb je een cadeau meegebracht.
Je hebt me zoveel cadeautjes gegeven
en ik heb je nog niets gegeven.
Ik dacht dat ik onbeschoft was.
Sluit je ogen.
Sluit je ogen, alsjeblieft.
Het is een Zwitsers zakmes.
Ik had je dat niet moeten vertellen.
Ik hielp net de verrassing om zeep, sorry.
Heel erg bedankt, Martin.
Dat was dom.
Martin, ik moet terug naar beneden.
Oké.
Ik hou je niet langer op, ook al
besteed je minder tijd aan mij de laatste tijd.
Ik wilde nog één ding zeggen, het spijt me echt van Bob.
Het is niets ernstig. - Nee, toch wel.
Dat kritiek moment waar we allebei va wisten dat het ooit zou komen?
Hier is het.
Die tijd is nu.
Je weet wat ik bedoel. - Nee, toch niet.
Luister, Martin, ik heb hier geen tijd voor.
Oké, ik ga het heel snel uitleggen
zodat ik je niet ophoud.
Ja, het is precies wat je denkt.
Net zoals jij een lid van mijn familie hebt gedood,
moet je nu een lid van jouw familie doden
om de dingen in balans te brengen, begrijp je?
Ik kan je natuurlijk niet vertellen wie je moet doden.
Dat moet jij beslissen, maar als je het niet doet,
zullen ze allemaal ziek worden en sterven.
Bob zal sterven, Kim zal sterven, je vrouw zal sterven.
Ze zullen allemaal ziek worden en sterven.
Eén, verlamming van de ledematen.
Twee, weigering van voedsel tot op het punt van de hongerdood.
Drie, bloeden uit de ogen, vier, de dood.
Eén, twee, drie, vie.
Maak je geen zorgen, jij wordt niet ziek.
Je moet gewoon rustig blijven, dat is alles.
Daar, ik zei het, zo snel als ik kon.
Ik hoop dat ik je niet te lang heb opgehouden.
Nog één ding.
Het zal heel snel gaan.
Je hebt slechts een paar dagen om te beslissen wie je gaat doden.
Zodra fase drie van start gaat...
Je weet nog wat fase drie is?
Bloeden uit de ogen, dat is fase drie.
Zodra het bloeden optreedt,
is het slechts een kwestie van uren voordat ze sterven.
Oké, daar, ik heb niets meer te zeggen.
Tenzij jij...
..tenzij jij vragen hebt?
Heeft hij gegeten?
Nee, hij heeft geen honger.
Wat bedoel je met hij heeft geen honger?
Hij heeft geen honger.
Kom op, lieverd, eet een donut.
Ik wil het niet, paps. - Toch wel.
Maar je bent bang dat je moeder en ik
je een uitbrander zullen geven voor het eten van donuts.
Kom op, opeten.
Je hebt mijn toestemming.
Je hebt onze toestemming.
het is oké dat hij een donut eet, nietwaar, Anna?
Ja, natuurlijk.
Je hoorde je moeder, eet het op.
Bob?
Hij wil het niet.
Nee, hij eet hem later wel op. - Dat klopt.
Dat klopt, opeten.
Nu kauwen, doorslikken.
Laat hem gerust!
Hij zei dat hij het nu niet wil.
Hij gaat ze nu meteen opeten.
Hij is compleet verzwakt.
Daarom blijft hij vallen en rond kruipen
op handen en voeten.
Hij gaat ze opeten, allemaal.
Vijf minuten stipt, ik wil de hele doos leeg zien.
Dat betekent dat er op de bus winnaars en verliezers zijn.
Maar het is grappig omdat het klinkt als,
op de bus zijn er 20 harten en 20 reten.
Dat is grappig.
Ben je ongesteld?
Nee.
Als je honger hebt, kunnen we later iets bestellen.
Mijn ouders zijn pas laat terug
en ze hebben me wat geld achtergelaten.
Ik heb geen honger.
Jij bent het mooiste meisje dat ik ooit heb ontmoet.
Ik moet ervandoor, het spijt me.
Waarom?
Blijf een beetje langer.
We kunnen wat muziek luisteren.
Ik kan niet, het is laat, het spijt me.
Ben je boos op mij vanwege mijn vader?
Doe niet zo stom, ik ben helemaal niet boos op je.
Ik dacht dat ik mezelf duidelijk maakte.
Ik ben niet boos op hem, ik heb medelijden met hem.
Ik moet gaan omdat het laat is.
Zo simpel is het.
Doe niet vervelend, ik dacht dat je het begreep.
Het spijt me, Martin.
Ik hou zoveel van je.
Hij is vandaag gestopt met eten.
Hij weigert te eten.
Sommige tests moeten opnieuw worden gedaan.
Haal diep adem.
Een paar seconden inhouden.
Ze hebben niets gevonden.
Oké, goed, ademen.
Het is minder dan één dag sinds zijn vorige tests.
Ik denk niet dat de resultaten iets anders gaan laten zien.
Om eerlijk te zijn denk ik dat wat we hier hebben
een duidelijk geval is van een of andere psychosomatische stoornis.
Ik ben geneigd om met Anna akkoord te gaan.
Nou, wat bedoel je?
Moeten we niet alle mogelijke oorzaken uitsluiten
voordat we toevlucht nemen in een gemakkelijke optie
van een psychosomatische stoornis?
We hebben al het andere al uitgesloten.
Ik denk dat met psychologische ondersteuning
en psychiatrische behandeling, indien nodig,
komt het wel goed met hem.
Hij zal weer lopen en hij zal opnieuw eten.
Natuurlijk zal hij dat doen.
Anna,
als Bob bijziend was, of hij had cataract
of glaucoom, dan zou jouw mening echt waardevol zijn.
Maar, gelukkig, is Bob zijn gezichtsvermogen perfect.
En ik kan eerlijk zeggen als hij ooit een bril nodig heeft
jij de eerste persoon zou zijn die ik zou raadplegen.
Maar nu kan de jongen niet eten
en is hij verlamd aan beide benen, dus, het spijt me,
ben ik ver van geïnteresseerd in jouw medische opinie.
Deuren openen.
Deuren sluiten, stap opzij alsjeblieft.
Kom op, Bob, laten we een stukje gaan wandelen.
Sta op, ziezo.
Klaar?
Daar gaan we.
Bob?
Waarom spelen we geen spelletje?
Welk spel?
Ik zal je een geheim vertellen,
iets wat ik je nooit eerder vertelde.
Dan vertel jij er mij eentje.
En wie het beste geheim vertelt wint, oké?
Toe ik jouw leeftijd had, was ik nog maar net begonnen met masturberen.
En was ik net begonnen met ejaculeren.
Slechts een klein beetje, nauwelijks een druppel.
Ik vreesde dat ik een soort probleem had
omdat ik op school allerlei verhalen hoorde.
Dan op een dag, toen mijn vader teveel gedronken had
en mijn broers weg waren en hij sliep in de slaapkamer,
sloop ik naar binnen, zette mijn hand op zijn penis
en begon hem af te trekken tot hij ejaculeerde.
De lakens waren bedekt met sperma.
Ik werd bang en rende weg.
Ik heb dit nooit eerder aan iemand verteld.
Nu is het jouw beurt om mij een geheim te vertellen.
Ik weet het niet.
Ik heb er geen.
Dat is onmogelijk.
Je moet er toch één hebben.
Nee.
Heb ik niet.
Bob, als dit alles maar een toneeltje is, dan moet je weten
dat als het me nu zegt, ik je niet zal straffen.
En je moeder ook niet.
We zullen ook niet boos op je zijn.
Het is geen toneeltje.
Maar als het een toneeltje is en je houdt niet mee op
met deze flauwe grap nu meteen,
zal je straf niet alleen geen TV voor twee maanden zijn.
Ik zal mijn elektrisch scheerapparaat nemen
en zal ik je hoofd scheren en laat ik je je haar opeten.
Ik meen het, ik zal je letterlijk je haar laten opeten.
Ik maak geen grapje.
Het is geen toneeltje.
Ik heb je een schone shirt meegebracht.
Dank je.
Heb je me iets te vertellen?
Hongerig?
Wil je dat ik je iets tee ten breng?
Nee, dank je.
Misschien had je gelijk.
Misschien is het allemaal psychologisch.
Alles zal goed komen, je zult het zien.
Geloof me.
We zitten in hetzelfde schuitje, het komt allemaal wel goed.
Laten we je iets te eten halen, wat frisse lucht scheppen
en naar boven gaan om de kleine te zien.
Kerstmis is hier, brengt goede luim
Voor jong en oud, zachtmoedig en gedurfd
Ding, dong, ding, dong, dat is hun lied
Met een vrolijke ring, allen kerstliedjes zingen
Men lijkt de woorden van goede luim te horen
Van overal, de lucht vullend
Oh, hoe ze slaan, hun geluid verhogen
Over berg en dal, hun verhaal vertellen
Vrolijk bellen ze, terwijl mensen zingen
Liedjes van goede luim, Kerstmis is hier
Zing vrolijk, vrolijk, vrolijk kerstfeest
Zalig, zalig, zalig, zalig Kerstmis
Verder, verder sturen ze, zonder einde
Hun vreugdevolle klank naar elk huis
Luister, hoe de klokken, zoete zilveren klokken
Allemaal lijken te zeggen, gooi de zorgen weg
Kerstmis is hier, brengt goede luim
Voor jong en oud, zachtmoedig en gedurfd
Ding, dong, ding, dong, dat is hun lied
Met een vrolijke ring, allen kerstliedjes zingen
Men lijkt de woorden van goede luim te horen
Van overal, de lucht vullend
Oh, hoe ze slaan, hun geluid verhogen
Over berg en dal, hun verhaal vertellen
Vrolijk bellen ze, terwijl mensen zingen
Liedjes van goede luim
Kerstmis...
Paps, ik wil geen fruit.
Slechts één hapje.
Voor mij.
Ik kan het niet.
Oké.
Open de deur!
Ik weet dat je daar binnen bent!
Doe de deur open of ik beuk ze in!
Martin!
Doe de deur open of ik beuk ze in
en ik zal jou en je moeder neuken zoals je het wilde!
Als er iets gebeurt met mijn kinderen of mijn vrouw,
zal je in de gevangenis sterven!
Weet je dat?
Je zal in de gevangenis sterven!
Hoe oud was zijn vader toen hij stierf?
46.
Had jij die dag gedronken?
Hij had een aritmie, een hartaanval, en dat was het.
Ik vroeg of jij gedronken had, niet hoe hij stierf.
Hoe lang is dit al aan de gang?
Hoe lang zie je deze jongen al?
Ongeveer zes maanden.
Waar spraken jullie af? - Wat maakt het uit?
Waar sprak je af met hem?
Op een diner en dan reden we naar de rivier.
Hij heeft problemen, serieuze psychologische problemen.
Die had hij altijd al.
Ik wist dat hij soms raar deed
maar nu is hij het helemaal kwijt, hij is gevaarlijk geworden.
We moeten voorzorgsmaatregelen nemen.
Ga naar de politie en neem enkele voorzorgsmaatregelen.
We gaan niet naar de politie.
We vertellen dit aan niemand.
Wat is het punt?
Had je gedronken toen je zijn vader opereerde?
Een klein beetje maar.
Dat had niets te maken met het resultaat.
Een chirurg doodt nooit een patiënt.
Een anesthesist kan een patiënt doden
maar een chirurg kan dat nooit.
Bijvoorbeeld, Matthew heeft fouten gemaakt
die hebben geleid tot de dood van een patiënt, maar dat heb ik nooit gedaan.
Bob leek een beetje beter vandaag.
Hij was in betere stemming en hij was minder bleek.
Waarom heb je mij niet verteld dat je hem zag?
In het begin zag ik hem niet zo vaak.
Het was pas sinds onlangs dat we elkaar meer geregeld begonnen te zien.
En ik ging het je op een bepaald moment wel zeggen.
Ik had medelijden met hem.
Ik gaf hem wat geld.
Zijn moeder heeft geen werk meer.
Mams, wanneer gaan we naar huis?
Morgen, of de dag erna,
als alle tests gedaan zijn en de dokters het zeggen.
Maar jullie zijn ook dokters.
Zeg hen dat we naar huis kunnen gaan.
We zullen het hen zeggen, lieverd.
Mams, is Martin langs gekomen toen ik sliep?
Nee.
Kan je me op mijn zide leggen, alsjeblieft?
Is paps hier?
Nee, hij zal dadelijk wel komen.
Wil je dat ik wat sap voor je haal?
Nee.
Niet weggaan.
Blijf hier.
Goedemorgen.
Hoe gaat het met je?
Kom je niet langs?
Oké.
Enkel mijn moeder.
Mijn vader zal er dadelijk ook zijn.
Ben je hier?
Ik kan niet, kom je mij bezoeken?
Denk je echt dat dat mogelijk is?
Nou, laten we even kijken.
Oké, oké.
Ja, ik stond op.
Kan je me zien?
Ja, dank je.
Ja, ik sta bij het raam.
Kan je me zien?
Ik kan jou niet zien.
Ik zwaai naar je.
Mams?
Ik wil opstaan zoals Kim.
Hoe komt het dat zij kan opstaan en ik niet?
Je zal het binnenkort ook kunnen, m'n schat.
Kim is ouder dan jij, daarom kan zij het.
Binnenkort ben je sterk genoeg om ook op te staan.
Goed, ik ga terug naar bed.
Hm, ik ook.
Daag.
Mams, ik ga naar het raam.
Nee.
Tegen wie was je aan het praten?
Martin.
Hij stuurt zijn groeten.
Ik wil niet dat je ooit nog met hem praat.
Waarom?
Omdat ik het zeg.
Heb je gehoord wat ik zei?
Krijg wat.
Wat zei je? - Ik heb niets gezegd.
Ja, toch wel, wat zei je, Kim?
Mams, laat los, je doet me pijn, ik heb niets gezegd.
Ik ben niet zoals je vader.
Als dit is zoals jij het wilt,
neem ik je telefoon in beslag, hier en nu.
Dat zal je leren onbeschoft te zijn tegen je moeder.
Geef me mijn telefoon terug.
Je kan het vergeten.
Wees niet bang, mams.
Word niet hysterisch.
Het is niet zo tragisch.
Soms doet je lichaam pijn van niet te bewegen
en je kan niet slapen.
Dat is alles.
Het belangrijkste is om ervoor te zorgen
dat alles wat je nodig hebt binnen handbereik is.
Dat is alles.
Je zal het zien.
Jij zal je ook niet kunnen verplaatsen.
Maar je zal eraan wennen.
Ik zag het echt gebeuren.
Het was gewoon toeval.
Hoe kan het toeval zijn?
Hoe komt het dat geen van hen in staat was om op te staan
en rond te wandelen tot nu?
Schat, luister naar jezelf.
Ik zag het.
Oké, het betekent gewoon dat et beter wordt.
Dat is alles wat het betekent, dat Kim beter wordt.
Ga nu naar huis en rust een beetje, alsjeblieft.
Ze zijn niet beter, ze zijn erger.
Deze namiddag is er een spoedvergadering
met de medische raad.
Larry en ik hebben het initiatief genomen
en inviteerden twee uitstekende specialisten
van het Presbyteriaans Universitair Ziekenhuis van Columbia.
En ze zijn al ingevlogen vanuit New York.
Ik ontmoet ze vanmiddag
om hen over de zaak te informeren.
Een van hen is eigenlijk een persoonlijke vriend
van de directeur, Dr. Farrington, je moet al van hem gehoord hebben.
Hij is de beste die er is als het gaat over paralytische stoornissen.
Goedemiddag.
Oh, hartelijk dank.
Ik zou graag met je praten.
Ik ga niet veel van je tijd in beslag nemen.
Natuurlijk.
Eh, ik heb maar 10 minuten want ik moet naar de les.
En, wat is het?
Mijn man vertelde me over jou en je vader.
Oh, deed hij dat?
Vertelde hij het je ook van mijn moeder?
Nee. - Oh.
Sorry.
Misschien ben ik niet degene van wie je het moet horen, maar, eh
maar sinds jouw man mijn vader doodde,
is hij aan het flirten met mijn moeder.
Voortdurend, flirten.
Om eerlijk te zijn, zij heeft ook gevoelens voor hem.
Ze vindt dat hij hele mooie handen heeft.
De waarheid is, hij heeft mooie handen.
Alle dokters hebben schone, leuke, mooie handen.
Dat heb ik haar verteld, ik zei, ik heb er geen probleem mee
als je ermee door wilt gaan.
Ik bedoel, hij lijkt een aardige vent, een erg aardige vent.
En ik wil niet in de weg staan van
haar pogingen om haar leven terug op het spoor te zetten.
Ik zal weg zijn, ik zal weg zijn binnen enkele jaren, ik zal een baan krijgen.
Als mijn man een fout maakte, hetzij uit nalatigheid of,
ik weet niet wat,
hij veroorzaakte dat dit tragisch iets zou gebeuren,
begrijp ik niet waarom ik de prijs zou moeten betalen.
Waarom mijn kinderen de prijs zouden moeten betalen.
Weet je, niet lang nadat mijn vader stierf, vertelde iemand me
dat ik spaghetti eet op precies dezelfde manier dan hij.
Ze zeiden wat een buitengewone indruk
dit feit op hen had gemaakt.
Kijk naar de jongen, kijk hoe hij spaghetti eet.
Precies op dezelfde manier dan zijn vader.
Hij steekt zijn vork erin.
Hij draait het rond, en rond, en rond, en rond, en rond.
Dan steekt hij het in zijn mond.
In die tijd dacht ik dat ik de enige was
die spaghetti op die manier at.
Ik en mijn vader.
Later, natuurlijk, kwam ik erachter
dat iedereen op precies dezelfde manier spaghetti eet.
precies op dezelfde manier, precies op dezelfde manier.
Dit bracht mij erg van streek.
Erg van streek.
Misschien zelfs, eh, meer van streek
dan toen ze mij vertelden dat hij dood was.
Mijn vader.
Ik weet niet of, wat er gebeurt, eerlijk is, maar...
..het is het enige wat ik kan bedenken
dat dicht bij gerechtigheid is.
De tijd gaat voort, en als ik te laat in de les kom ben ik gezien.
Nog een fijne dag.
Dus ik zie geen reden voor de kinderen
om in het ziekenhuis te blijven.
Je bedoelt dat je denkt dat je
alles deed wat je kan?
Ja, Steven, ik denk dat we alles deden wat we kunnen.
Het spijt me, maar als ik dit ziekenhuis runde,
zou ik me een volledige mislukking voelen, een loser.
Ik zou 's nachts niet kunnen slapen.
Welterusten, Anna.
Welterusten, Ed.
Ik stel voor dat we de vertrekdocumenten morgen invullen
en dan kunnen ze naar huis.
Was jij de anesthesist voor Jonathan Lang?
Dank je.
Wil je dat... - Nee, dank je.
Wie is Jonathan Lang?
Man, 46 jaar oud.
Patiënt van Steven, overleden op de operatietafel.
Anna, er zij zoveel patiënten geweest
door de jaren heen, zo veel operaties.
Ik kan me hem niet herinneren, helaas, het spijt me.
Kan je mij zijn dossier zoeken in de administratie
en het me tonen, alsjeblieft?
Ik wil zijn medische geschiedenis zien en de doodsoorzaak.
Ik denk niet dat dat mogelijk is, het spijt me, Anna.
Ik kan niet gewoon dossiers van het ziekenhuis delen.
Waarom heb je het nodig?
Alsjeblieft.
Kijk, ik kan je het dossier niet geven
maar ik kan je enkele dingen over de zaak vertellen.
Ik herinner me hem nu, ik verdoofde hem.
Maar...
..wat krijg ik ervoor terug?
Wat je niet hebt gekregen de dag dat we kwamen lunchen
bij jouw thuis.
Wanneer?
Nu.
Had Steven gedronken?
Ja.
Kan het als zijn fout aanzien worden?
Ja.
Het was de mijne niet, dat is zeker.
Je weet dat een anesthesist nooit de schuld krijgt
voor de slechte afloop van een operatie.
De chirurg is altijd verantwoordelijk.
Hij had die ochtend twee drankjes
voordat we binnen gingen voor de voorbereidingen.
Gelukkig besefte niemand anders het, ik was de enige die het wist.
Maar, in die tijd was het niet bepaald ongebruikelijk.
Je weet dat.
Dank je.
Dit vlees is heerlijk.
Je had tenslotte gelijk.
De kinderen zijn hier veel beter af.
Ik zat zelfs te denken dat we hen misschien konden meenemen
naar het strandhuis voor een paar dagen.
Een beetje frisse lucht en een verandering van omgeving
zou ons allemaal goed kunnen doen.
Weet je waar ik trek in heb gehad?
Aardappelpuree.
Waarom maak je er geen morgen?
Je hebt mooie handen.
Ik merkte het nooit eerder op.
Iedereen zegt me tegenwoordig
wat voor mooie handen je hebt en nu kan ik het zelf zien.
mooi en schoon.
Maar ja, wat dan nog, als ze mooi zijn?
Ze zijn levensloos.
Soms Steven, ben je gewoon een incompetente man
doe maar door gaat,
en stomme dingen zegt zoals, "laten we een scan doen.
"Laten we en echo maken, laten we bruine sokken dragen.
"Laten we aardappelpuree maken, laten we naar het strandhuis gaan."
Excuseer me?
Onze twee kinderen gaan dood in de andere kamer, maar, ja,
ik kan je morgen aardappelpuree maken.
Praat alsjeblieft niet op die manier tegen me.
Als je het niet leuk vindt, waarom ga je dan niet weg
en ga je wonen bij Martin zijn moeder?
Ik wed dat ze beter met je zal praten.
Je wilde dat de kinderen naar huis kwamen,
en ze kwamen naar huis.
Wat wil je nog meer dat ik doe?
iets om dit alles te beëindigen,
dat is wat ik wil; kan je dat doen?
Je beseft toch wel, Steven,
dat we in deze situatie zitten dankzij jou?
Dus, wat stel je voor?
Vertel het me.
Nee, wacht, ik weet het, ik heb het.
Er is een manier waarop we dit alles kunnen doen stoppen.
Alles wat we moeten doen is de tand vinden van een baby krokodil,
het bloed van een duif en het schaamhaar van een maagd.
En dan moeten we het gewoon allemaal verbranden voor zonsondergang.
Laat me eens kijken, hebben we nog ergens reservetanden liggen?
Tanden, schaamhaar?
Noppes, niets hier.
En hier ligt er ook niets.
Laat me zien, niets hier.
Schaamhaar, tanden?
Ook niets in deze doos.
Waar zijn ze?
Ik weet zeker dat ze hier eerder lagen, ik heb ze hier zelf gelegd.
Wie heeft er dingen verplaatst?
Het is niet te geloven.
Ik denk niet dat jij wat schaamhaar hebt dat ik kan gebruiken,
per toeval?
Oh, ik vergat het, je hebt er geen meer.
We hebben niets van de dingen die we nodig hebben.
We hoeven geen ruzie te maken.
Alles is al zo moeilijk.
Het heeft geen zin het erger te maken.
Als hij de waarheid sprak, zou jij dan ook niet ziek zijn?
Zou jij dan nog niet verlamd zijn?
Hoe verklaar je dat?
Ja, je hebt gelijk.
laten we nog wat langer wachten totdat we allemaal dood zijn
en dan kijken wat je eraan kan doen.
Er is echt niets om je zorgen over te maken.
Je moet morgen naar het ziekenhuis gaan
en meer voedingsformules voor de kinderen oppikken.
We zitten bijna zonder.
Oké.
Goedemorgen.
Heb je geslapen?
Hoe laat is het?
Tien over acht.
Sta op en kom even met me mee.
Je herinnert je Martin, nietwaar?
Hij kwam langs voor een speeldatum.
Ik zei hem dat de kinderen zich wat onwel voelden
en hij zal hier moeten blijven totdat ze beter worden.
Anna, ga naar boven en maak hem wat van die limonade
die hij zo goed vindt, wil je?
Ik blijf hier en hou hem gezelschap.
Alsjeblieft.
Laat me gaan.
Mijn moeder zal ziek worden van bezorgdheid.
Denk je dat je moeder trots op je is, Martin?
Denk je dat ze blij is dat haar geliefde zoon een moordenaar is?
Moordenaar?
Er is echt geen behoefte voor zo'n dramatisch,
sensationeel, ouderwets woord.
Maar als je erop staat,
De moordenaar, zowel in het geval van mijn vader
als in onze huidige situatie, ben ik niet.
Stop met praten. - Begrijp je niet
dat je tijd verspilt?
En je hebt niet veel tijd meer over.
Ik zei stop met praten.
Steven, het gaat beter zijn als het eenmaal gebeurd is.
Begin opnieuw, schone lei.
Snap je het niet?
Soms denk ik dat je naïef bent, maar je kan niet naïef zijn.
Je bent een man van de wetenschap, je kan geen idioot zijn.
Maar, mocht ik je net hebben ontmoet,
zou ik me serieus vragen stellen over je diepgaand oordeel.
Ik wil je gewoon een voorbeeld tonen,
dat is alles.
Slechts een klein voorbeeld om je te tonen wat ik bedoel.
Moet ik me verontschuldigen?
Nee.
Moet ik, moet ik je wond strelen?
In feite zou dat wellicht nog meer pijn doen,
een open wond aanraken.
Nee, er is maar één manier
om ons allebei beter te laten voelen.
Begrijp je dat?
Het is metaforisch.
Mijn voorbeeld.
Het is een metafoor.
Ik bedoel, het is...
..het is symbolisch.
Doe de deur dicht, Anna.
Nu, Martin, je zult het weten hoe het is om te sterven.
Hoe het is wanneer je hoofd open barst
en je hersenen eruit vliegen.
Schiet hem niet neer.
En dan?
Hou je mond!
Schiet me neer, wat dan?
Antwoord. - Ik zal je in de tuin begraven!
En je zal rotten, dat gebeurt er dan.
Je zal het niet kunnen uitleggen.
Je zal niet begrijpen hoe het had kunnen gebeuren.
Je zult zeggen, "Maar ik heb maar één persoon gedood.
"Hoe komt het dat er vier mensen dood zijn?
"Ik schoot er maar één neer."
Dus als je een gat in de tuin gaat graven,
maak er dan maar een groot van.
Steven.
Hij heeft hem niet vermoord.
Hoe weet je dat?
Ik weet het gewoon.
Hoe dan ook, hij maakte de juiste keuze.
Anders zou het, zeg maar, vier mensen doden
met één enkel schot.
Zou dat niet tragisch zijn?
Ik ga bij Martin wonen.
Ik wil dat je weet dat het me echt spijt, Bob.
Ik hou echt van je.
Dat doen we allemaal.
Papa ook.
Maar hij zit in een echt moeilijke positie
en hij heeft niet veel keuze.
Het is niet omdat hij niet van je houdt.
Ze kochten me een piano.
mams zei me dat hij volgende maand hier zou zijn.
Ze hebben het je niet verteld zodat je niet bang zou zijn.
Bob, er gebeurde gisteren iets vreselijks.
Ik raakte de MP-speler kwijt die Martin me gaf.
Ik weet niet wat er mis is met me.
Ik ben twee MP-spelers kwijtgeraakt in de laatste 10 dagen.
Dus zou ik je een gunst willen vragen.
Mag ik jouw MP-speler hebben als je dood bent?
Alsjeblieft, Alsjeblieft.
Alsjeblieft.
paps.
Kijk.
Ik knipte mijn haar net zoals jij dat van me wilde.
Brave jongen.
Goed gedaan.
Het spijt me dat ik niet naar je luisterde
en meteen om een knipbeurt ging.
Ik weet niet waar ik al die tijd aan dacht.
Ik zou het zo warm krijgen en zou het de hel tijd moeten kammen.
Het was een hele rompslomp.
Ik had moeten luisteren naar je en het eerder laten afknippen.
Ik ga nu de planten water geven.
Nee, lieverd,
Ik gaf ze vanochtend water.
Morgen.
Paps,
ik heb erover nagedacht
en ik besloot dat ik cardioloog wil worden.
Geen oogarts.
Ik loog tegen mams omdat ik niet wilde dat ze overstuur raakte.
Ik denk dat ik verkies wat jij doet.
Het is veel interessanter en uitdagender.
De jongen is erg goed in wiskunde en fysica.
Kim, daarentegen, los van haar natuurlijke aanleg
voor muziek, is erg goed in literatuur en geschiedenis,
gebieden waarin Bob achterblijft.
Ze schreef een schitterend essay over de tragedie van Iphigenia
wat ze in de les voorlas.
Ze kreeg een A-plus.
Hoe zit het met hun gedrag in de klas?
Ze zijn allebei een beetje rusteloos, zou ik zeggen.
Evenzo.
Ik bedoel, ik kreeg de occasionele klacht
van hun leraars over een paar kleine vergrijpen
maar ze zijn nooit onbeschoft geweest tegen iemand van de medewerkers.
In elk geval, als ze zich ooit hadden misdragen,
zouden we het jullie gezegd hebben.
Vind je vooral de ene van hen leuker dan de andere?
Als je moet kiezen tussen hen,
wie zou je dan zeggen dat de beste is?
Dat is een moeilijke vraag.
Ik weet niet zeker of ik je een antwoord kan geven.
Ik weet het niet.
Ik weet niet wat ik je moet vertellen.
Dank je voor hen naar beneden te halen.
Ik wilde ze echt zien.
Ik wilde jou echt zien.
Hoi, Bob.
Hoi, Kim.
Bob,
Ga je niet tot bij mij komen en mij je een knuffel laten geven?
Bob?
Nee?
Ik begrijp het; het maakt niet uit.
Je bent een man.
De man des huizes, nu je vader niet thuis is.
Je kan terug naar bed gaan.
Breng jezelf niet in de problemen omwille van mij.
Je kan ze weghalen.
Anna, als je iets gaat doen, kan je het maar beter snel doen.
De jongen staat op het punt te sterven.
Ik denk dat het meest logische, hoe hard dit
ook moge klinken, is om een kind te doden.
Omdat we nog een kind kunnen hebben.
Ik kan het nog steeds en jij ook.
En als je 't niet kunt, kunnen we IVF pro- beren, maar ik weet zeker dat we 't kunnen.
Het spijt me voor wat ik vanavond deed.
Ik weet niet wat ik dacht.
Ik dacht alleen aan mezelf en niemand anders.
Dat was verkeerd van mij.
Ik was bang.
Dat had niet moeten zijn.
Laat mij degene zijn die voor je zonden boet, paps.
Dood me hier voor je ogen
zodat je zeker kan zijn dat ik sterf,
voor het geval een of ander lot me spaart op het laatste moment.
Dood me hier vlak voor je
en laat me met de ultieme vreugde om mijn eigen moeder te redden
en mijn geliefde broer van een zekere dood.
Mams, vertel het hem.
Paps, alsjeblieft.
Ik zou alles voor je doen.
Ik zou zelfs voor je sterven en hier is mijn kans om het te bewijzen.
Ze slapen allemaal.
We kunnen nu gaan en niemand zal het opmerken.
Alles wat je moet doen is me helpen weer te lopen.
Mijn benen doen pijn na al die tijd en ik voel me zwak.
Maar het is oké.
Het maakt niet uit.
Ik wist op een gegeven moment dat dit allemaal voorbij zou zijn
en je zou komen.
Ik dacht dat we de motorfiets van je vriend konden nemen
en samen wegvluchten.
Maar je moet me eerst beter maken.
Ik zal je losmaken als je belooft dat je me beter kan maken
en we vluchten samen weg.
Oké?
Het werkt niet.
Je moet harder proberen.
Kim is niet in haar bed.
Ik zeg het je, je moet harder proberen.
Ben je doof?
Martin.
Probeer harder!
Waar is ze? - Ze is weg.
Waar is ze, wat heb je haar aangedaan?
Ik hou zoveel van je, vergeet dat niet.
Je gaf me het leven en jij, enkel jij,
hebt het recht om mijn leven weg te nemen.
Dat is volkomen logisch.
Jullie zijn mijn heren, mijn meesters en ik ben slechts iemand
die leeft om je wensen te gehoorzamen.
Ik hou zoveel van je.
Denk daaraan als ik in mijn graf lig,
niet in staat om je te vertellen dat ik van je hou.
Ik hou meer van je dan van alles in de wereld,
jij en mijn broer.
Waar ben je geweest?
Ik ging naar het ziekenhuis.
Heb de voedingsformule.
Heb je hem gecontroleerd?
Heb je hem de kalmerende middelen gegeven?
Ik liet hem gaan.
Waar heb je het over? - Hij is niet beneden.
Ik liet hem gaan.
Waarom zou je dat doen?
Waarom liet je hem gaan?
Geef antwoord!
Ben je een complete idioot?
Het gaat geen verschil maken, Steven.
Het gaat niets oplossen, dat weten we allebei.
Mams?
Herinner je je die dag nog
toen ik onbeleefd tegen je was in het ziekenhuis?
Ja.
Heb je dat aan paps verteld?
Natuurlijk heb ik hem dat verteld, Kim.
Ik meende het niet, Mams.
Misschien was het maar een neveneffect van de medicijnen of zoiets.
Kim, kan je alsjeblieft stil zijn?
Doen je benen pijn, voelen ze verdoofd aan?
Doet je rug pijn, is het al begonnen?
Paps!
Snel, Bob gaat dood!
Paps!
Bob gaat dood!
Paps.
Wie is je beste vriend?
Ik weet het niet, Bob.
Ik heb er drie.
Twee jongens en een meisje uit mijn klas.
Dat is geweldig, Bob.
Het is goed om veel vrienden te hebben.
Bob zijn ogen bloeden.
Kom naar de woonkamer.
Nu? - Ja.
Nu.
Steven, waar zijn de kinderen?
Ze zijn er al.
Ik denk dat ik die zwarte jurk ga dragen die je zo leuk vindt.
Draag wat je wilt.
Haast je maar.